متاسفانه مشغله در اروپا بلای جان سنت های ایرانی هستند . با این حال ایرانیان سعی می کنند تا جایی که می توانند و امکان آن را دارند سنت ها را پاس بدارند. در غربت گاهی انسان نیاز دارد با هموطن خود رفت و آمد و معاشرت کند
متاسفانه از مشخصات ما ایرانی هاست که در خارج از کشور برای هم بقول معروف پز بیاییم و گاهی اوقات از دست هم فرار کنیم
این حقیر بشخصه به رفت و آمد با هموطنان بسیار علاقه دارم. هرچند با اروپاییان هم براحتی کنار می آیم و در احترام کامل به عقاید و سنن هم زندگی می کنیم اما هرایرانی می داند که جشن ما ایرانی ها چیز دیگریست
بعد از عید با هموطنانی که در شهرهای دیگر زندگی می کردند تصمیم گرفتیم سیزده بدر امسال را با هم باشیم اما بدلیل مشغله و مشکلات رفت و آمدی مجبور شدیم سیزده بدر را به چهارده بدر موکول کنیم. هرچند سبزه ها را در روز سیزده بدر به آب انداختیم
امروز روز چهارده بدر بود و همه دور هم جمع شدیم. بعضی از هموطنان از صدها کیلومتری به شهر ما آمده بودند. فکر کنم پنجاه نفری بودیم . بسیاری از این هموطنان را فقط روز عید دیده و با آنها آشنا شده بودیم
دور هم جمع شدیم و مانند همیشه مشغول پختن کباب و آش رشته و آش ماست و قرمه سبزی و میرزا قاسمی شدیم . در کنار این سفره ایرانی همسران اروپایی هموطنان ما هم غذاهای خودشان را پخته بودند و خلاصه جاتان خالی
در این میان چیز جالبی نظر من را جلب کرد. در این جمع پنجاه نفری هم هموطنان شیرازی بودند.. هم هموطنان آذری ( خانواده بنده ) هم هموطنان رشتی و هم هموطنان تهرانی و هموطنان کرد ! تا حالا من در چنین سیزده بدری ( یا همان چهارده بدری ) شرکت نکرده بودم
بزن و برقص شروع شد. اول آهنگ های شاد روز.. بعد نوبت آهنگ های گیلکی رسید... بعد آذری ها با رقص پا.. بعد همه دست بدست هم کردی رقصیدیم ( برای اولین با کردی هم یاد گرفتم ) و جالب تر از همه این که همه در هر رقصی شرکت می کردند. فک و فامیل اروپایی ما هم بقول معروف جو گیر شده با ما میرقصیدند
چه بگوییم عجب حالی کردیم و قرار شد بیشتر همدیگر را ببینیم . تجربه خوش امروز را زنده کنیم
داشتم فکر میکردم.....اما فکر می کنم هموطنان من منظور بنده را از نوشتن این مطلب درک کرده باشند...
