بازگشت خود به جمع وبلاگ نویسان را با تفسیر یک خبر آغاز می کنم
استعفای غیر رسمی خسرو خوبان (( روح الله حسینیان )) بازتاب گسترده ای در رسانه های عمومی داشت . نامه حسینیان شباهت بسیار زیادی به نامه فیروز آبادی به امام زمان داشت . چنین نامه هایی دیگر نه استفاده خارجی دارند و نه خوراک داخلی بحساب می آیند . این ها مانورهای سیاسی درون حکومتی هستند و پیام های پنهانی دارند که با توجه به غیر قابل پیش بینی بودن تاکتیک حکومت کودتایی درمقابل بحران بعد از انتخابات بسیار مشکل می شود به رمز گشایی آنان پرداخت . آنچه نامه حسینیان را از نامه فیروزآبادی متمایز می کند ادبیات آن نیست بلکه محتوای آن است . آیا استعفای حسینیان به معنای کنار کشیدن او از دعوای حکومتیست ؟ نظریه ای که با تجوه به شناختی که ما از حسینیان داریم بسیار بعید به نظر می رسد . حسینیان هیچ گاه به مثال بادامچیان و مصباح یزدی سیاست مداری در سایه نبوده و همیشه از جنجال برانگیز ترین شخصیت های درون حکومتی بحساب می آمده و می آید. آیا استعفای حسینیان شباهتی به برکناری محسنی اژه ای دارد که بعد از برکناری مشکوکش بدست احمدی نژاد دوباره در دستگاه قوه قضاییه حاظر شد و همان جایی شروع کرد که سال ها پیش در دادگاه معروف غلامحسین کرباسچی شروع کرده بود
آیا استعفای حسینیان باز هم از جابجایی هایی میگوید که امثال سعید مرتضوی هم انجام دادند تا از زیر شمشیر رسانه های داخلی و خارجی نجات پیدا کنند .
نکته جالب این داستان طرح دستگیری و اعدام سران فتنه بود. طرحی که آن فراکسیون کذایی 36 نفره که سردسته آن کسی جز حسینیان نبود تنظیم کرد وبا بی محری مجلس روبرو شد تا جایی که علی مطهری رسما حسینیان را جانی و جلاد بالفطره خواند
علی مطهری بعد از آن در صدا و سیما حاظر شد و حرف هایی زد که مسلما به حسینیان بشدت بر خورده است
آیا حسینیان قهر کرده ؟ لاریجایی تایید کرده که از حسینیان استعفای رسمی در دست نیست اما حسینیان همچنان از آمدن به مجلس خودداری میکند ( گویا مانند محصولی او هم قهر کرده ) . این به چه معناست ؟ آیا حسینیان سعی داشت با متوسل شدن به این حرکت نمایشی مجلس را بسیج کند ؟ اگر نیک بنگریم او نیازی به بسیج کردن مجلسی نداشت که نمایندگان آن ( که معلوم نیست نمایندگان چکسی و از کجا هستند ) بعد از وقایع عاشورا کفن پوشان و عربده زنان با راهپیمایی در مقابل مجلس نوکری خود را به مقام عظما یک بار دیگر اعلام کردند
پس هدف حسینیان چه بود ؟
حسینیان در رنج نامه خود وکیل و وصی تمام ارکان حکومت کودتا از جمله بسیج و سپاه می شود و از ظلمی که بر آن روا شده گله می کند . به نقل از یک سیات خبری ( پیک نت ) هدف حسینیان از نوشتن این نامه تحریک سپاهیان به کودتای دومی بود که کار را از کودتای نرم به کودتای سخت و یا همان کشتار اپوزیسون می کشید . تا اینجا واکنش ها به استعفای حسینیان بسیار سرد بوده است . سایت تابناک در درج اخبار استعفای او حتی نامی از حسینیان نبرد و به تیتر (( یک نماینده مجلس استعفا داد )) اکتفا کرد
هرچه به 22 بهمن نزدیک می شویم حکومت در باتلاقی که در آن افتاده سریع تر دست و پا میزند هر لحظه غیر قابل پیش بینی تر می شود
هر چند من مانند برخی ها امید زیادی به خداحافظی این حکومت از کشور ما حداقل تا پایان سال جاری میلادی ندارم اما شکاف ها در درون حکومت را دیگر نمی شود پنهان کرد . فشار سیاسی خارجی و سایه تحریم های بین المللی از یک طرف و بمب ساعتی داخلی حکومت را در مقابل پازلی قرار داده که تکه های گمشده آن را دیگر پیدا نخواهد کرد . چون این تکه ها یا در زندانند و یا از حکومت فاصله گرفته اند
از طرف دیگر جنجالی که در آمریکا بر سر امنیت ملی براه افتاده قطعا دولت اواما را وادار به واکنش سختی خواهد کرد . آمریکا می داند که با وجود جمهوری اسلامی هرگز نخواهد توانست تروریست ها را کاملا پاک سازی کند
آیا آمریکا حاظر است یازده سپتامبر دیگری را تجربه کند ؟
این ها همه و همه واکنش های عجیب و غریبی را از درون حکومت باعث می شود که تلاش ناکام حسینیان ( اگر کاسه ی دیگری زیر نیم کاسه نباشد ) از آن دسته است
